Yıllar içinde Android telefonlar cesur ve çığır açan yenilikler getirdi, ancak şirketler stratejilerini değiştirdikçe ve tasarımlar daha standart hale geldikçe bu özelliklerin çoğu ortadan kayboldu. Şaşırtıcı bir şekilde, bu fikirlerin bazıları günümüzdeki birçok çözümden daha pratik ve kullanışlı olmaya devam ediyor.
Şirketler, kullanıcıların hâlâ ihtiyaç duyduğu fiziksel kontroller, değiştirilebilir piller ve gelişmiş gizlilik özellikleri gibi günlük kullanıcı deneyimini iyileştiren özelliklerden vazgeçtiler. Bu düşüş her zaman özelliklerin başarısızlığından kaynaklanmadı, bazen maliyet düşürme veya daha ince bir tasarım arayışından kaynaklandı.
Bu özelliklere yeniden odaklanmak, Android'e gerçek bir ivme kazandırabilir ve kullanıcılar için gerçekten önemli olan şeylere, yani kolaylık, kontrol ve güvenilirliğe yeniden odaklanmayı sağlayabilir. Bu makale, modern Android telefonlarda güçlü bir geri dönüşü hak eden, en çok gözden kaçırılan özelliklerden bazılarını inceliyor.
Android yıllar içinde harika bir işletim sistemine dönüştü, ancak hala mükemmel olmaktan çok uzak. webOS'tan Windows Phone'a, BlackBerry'den Android'e ve iPhone'a kadar tüm modern mobil işletim sistemlerini günlük olarak kullandım. İşte Android'in eski mobil işletim sistemlerinden öğrenmesi gerektiğini düşündüğüm birkaç şey:
Kart tabanlı çoklu görev özelliği (webOS'taki gibi)
Daha önce webOS'u duymamış olabilirsiniz ve bu sorun değil. Basitçe söylemek gerekirse, akıllı telefonlarda verimli çoklu görev yürütmeyi öncülük eden mobil işletim sistemidir.
2010 yılında iPhone üç yaşındaydı ve Android henüz emekleme aşamasındaydı. Palm, bugün bile özlediğim benzersiz kart tabanlı çoklu görev sistemine sahip webOS'u tasarladı.
iOS ve Android'de benzer kart tabanlı çoklu görev sistemi bulunsa da, bu webOS ile kıyaslanamaz. webOS'te uygulamalarınız sadece kart olarak görüntülenmiyordu; arka planda çalışmaya devam ediyorlardı.
OnePlus 15'imde uygulamalar arka planda çalışmaya devam ediyor, ancak webOS'te olduğu gibi onları tek tek göremiyorum. Palm Pre'mde ise navigasyon uygulamasını açıp rota belirlemeye başlayabiliyor, ardından kart görünümüne geçip Mesajlar uygulamasına gidebiliyor, bir mesaja cevap verebiliyor ve sonra tekrar kart görünümüne dönerek her iki uygulamayı da kolayca görebiliyordum. Uygulamaları sadece görmekle kalmıyor, aynı zamanda sürekli olarak arka planda güncelleniyorlardı. Navigasyon kartı görünür olmasa bile, güncelleme devam ediyordu.
Modern akıllı telefonlarda bu özelliği çok özlüyorum. Çoğu uygulama çoklu görev moduna geçildiğinde duraklıyor ve duraklamayanlar da aynı anda birden fazla uygulamayı görmeyi neredeyse imkansız hale getiriyor. Android'in neden bu özelliği benimsemediğini anlamıyorum. Palm bunu 600MHz Cortex-A8 işlemci ve 256MB RAM ile başardı. On kat daha hızlı işlemcilere ve 64 kat daha fazla RAM'e sahip modern Android cihazlar neden bu şekilde çoklu görev yapamıyor?
Çoklu görev modunda uygulamaların görüntülenmesi (webOS)
Kart tabanlı çoklu görevlendirmeye benzer şekilde, webOS'un sonraki sürümleri uygulamaları gruplandırmaya ve üst üste yığmaya olanak sağladı. Bilgisayarda pencereleri hareket ettirmeyi hayal edin; Palm 2011'de tam olarak bunu yapıyordu.
Uygulama gruplama ve üst üste yerleştirme özelliğini son derece kullanışlı buldum. Belirli uygulamaları diğer benzer uygulamalarla kolayca bir araya getirebiliyordum. Spotify'ı YouTube ile, Mesajları Facebook ile, Instagram'ı Kamera ile ve liste uzayıp gidiyor.
Keşke Android akıllı telefonlarımda uygulamalarımı kolayca yeniden düzenleyip organize edebilseydim. Çok önemli bir özellik gibi görünmeyebilir, ancak eski webOS cihazlarımda bunu gerçekten özlüyorum.
Birleşik Mesajlaşma İstemcisi (webOS)
Okyanustaki kum tanelerinden daha fazla mesajlaşma uygulaması var. Belki o kadar çok değil ama bazen öyle hissediyorum. Dürüst olmak gerekirse, başkalarıyla konuşurken mesajlaşma uygulamaları arasında geçiş yapmak zorunda kalmaktan bıktım; bu sorunu webOS 15 yıldan fazla önce çözmüştü.
webOS'te, o dönemdeki tüm büyük platformlara bağlanan tek bir mesajlaşma uygulaması vardı. Varsayılan webOS mesajlaşma uygulaması şu protokolleri destekliyordu: SMS, MMS, Yahoo! IM, Google Talk, AIM ve Facebook Messenger—hepsi tek bir uygulama içinde. Dahası, tek bir kişiyle yaptığınız konuşmalar tüm platformlarda kaydediliyordu.
Annemle mesajlaşıyorken, o bilgisayarında olduğu için Facebook Messenger'a geçsem bile, her şey aynı konuşma içinde gerçekleşiyordu. En yakın arkadaşımla AIM üzerinden mesajlaşıyorken, o evden çıktığı için mesajlaşmaya geçsem bile, yine aynı konuşmaydı. Her bir kişi için her şey aynı konuşma içinde gerçekleşiyordu.
Birleşik bir mesajlaşma deneyimi sağlamak, yeni Facebook Messenger mesajlarının ayrı bir Messenger uygulaması yerine ana mesajlaşma uygulamasında gelmesi anlamına geliyordu. Bu, SMS, Facebook Messenger, Telegram ve WhatsApp için varsayılan mesajlaşma uygulamalarımı, o anda kiminle sohbet ettiğime bağlı olarak ayrı ayrı görüntülemek zorunda kalmak yerine, daha düzenli bir ana ekrana sahip olmamı sağladı.
Palm'ın 15 yıldan fazla bir süre önce böylesine birleşik bir mesajlaşma platformunu nasıl kurmayı başardığını ve neden henüz kimsenin bunu kopyalayamadığını hâlâ merak ediyorum. Artık daha kapalı standartlar olduğunu biliyorum (ki bundan nefret ediyorum), ancak birilerinin bu tür bir uygulamayı ele almanın bir yolunu bulması gerekirdi. Belki bir gün.
Canlı kutucuklar/Duyarlı dinamik ana ekran kullanıcı arayüzü (Windows Phone)
webOS'un ani kapanmasının ardından Windows Phone'a, özellikle de Windows Phone 7'ye geçtim. Daha sonra Windows Phone 8'e yükselttim, ancak canlı uygulama kutucukları ve ana ekran tasarımı da dahil olmak üzere birçok özellik iki sistem arasında ortak kaldı.
Windows Phone'u webOS kadar sevmesem de, onunla geçirdiğim deneyimden son derece keyif aldım. Sistem oldukça sağlamdı ve ana ekranı gerçekten özgündü. Kare simgeleri, bildirimlerin ve bilgilerin kareler halinde görüntülenme şekli ve telefonun genel estetiği benim için mükemmeldi.
En sevdiğim özelliklerden biri de canlı önizleme kutularıydı. Birçok bilgiyi bir bakışta görebiliyordum: mesaj sayısı, hava durumu, yeni e-postalar ve daha fazlası; hem de bugün alıştığımız ve nefret ettiğimiz sinir bozucu bildirim baloncukları olmadan.
Bilmiyorum ama bildirim baloncukları inanılmaz derecede sinir bozucu, bu yüzden ana ekranımdaki tüm uygulamalarda onları devre dışı bırakıyorum. Evet, onları simüle etmek mümkün. Windows Phone tasarımı, Android sistemine dayanmaktadır. Ancak yine de orijinal Windows Phone kullanıcı deneyiminden çok uzak.
Mesajlar, kişiler ve uygulamalar arasında birleşik arama (BlackBerry)
BlackBerry'de tek bir yerden arama yapabiliyordunuz ve bu arama tüm telefonunuzu kapsıyordu. Sadece mevcut uygulamaları göstermekle kalmıyor, içeriklerini de arıyordu. Birleşik arama çubuğuna yazardım ve bana sistemdeki çeşitli uygulamalardan e-postaları, kısa mesajları ve diğer içerikleri gösterirdi. Bu, webOS'ta da evrensel arama sayesinde mümkündü.
Keşke Android telefonumda bir arama fonksiyonu olsaydı da Spark e-postalarımı veya Facebook Messenger mesajlarımı arayabilseydi. Bu, içerik bulmayı çok daha kolaylaştırırdı. Bazen aradığım mesajı biliyorum ama kaynağını hatırlayamıyorum, bu yüzden hangi platformu kullanacağımı bulmak için saatlerce arama yapmak zorunda kalıyorum.
Akıllı telefonlar her zaman yeni özellikler ekleyerek ilerlemez; bazen haksız yere ihmal edilmiş başarılı fikirleri yeniden canlandırarak ilerlerler. Android telefonlardaki unutulmuş özelliklerin etkili olduğu kanıtlanmıştır ve kullanıcılar bugün bile onları aramaktadır.
Android gerçekten kullanıcı deneyimini geliştirmek istiyorsa, bu akıllı özellikleri geri getirmek, herhangi bir kozmetik güncellemeden daha basit ve daha etkili bir adım olabilir. Bir sonraki telefonunuza dikkat edin; bu fikirlerden bazıları yakında, eskisinden daha iyi bir şekilde geri dönebilir.
